Door Peter Gray in Freedom to Learn

In eerdere berichten heb ik bewijs geleverd ter ondersteuning van de volgende uitspraken: (1) Het instinct van kinderen om op hun eigen voorwaarden te spelen en te onderzoeken vormde de basis voor ontwikkeling gedurende onze lange geschiedenis vanaf de periode van jagers-verzamelaars (bericht 2 augustus). (2) kinderen van vandaag kunnen zichzelf heel goed onderwijzen, zonder dwang, inmenging of aansporing van volwassen, als ze voorzien worden van een omgeving die hun instinct om te spelen en te verkennen ondersteunt (bericht 13 augustus). (3) Reguliere scholen zijn geworden wat ze zijn door historische omstandigheden die ertoe geleid hebben dat mensen geen waarde meer hechten aan spel, en door te denken dat kinderen gebroken moeten worden en dat je voor alles wat nuttig is, met inbegrip van leren, moet zwoegen (bericht van 20 augustus).

Lees verder...

'Haal kinderen van school om te leren.'

School maakt kinderen dommer, aldus onderwijsrevolutionair John Taylor Gatto (75). Dus de vraag:
"Waarom onderwijs?" die onlangs werd gesteld tijdens een gelijknamig congres van onderwijsvernieuwers lijkt gerechtvaardigd. Wat gebeurt er op scholen en dienen ze nog wel het doel dat wij denken te bereiken?
Taylor Gatto: "Wij maken de fantasie van de kinderen kapot".

Vraag de man in de straat waarom je naar school gaat en hij zal je antwoorden: “scholing helpt je het beste uit jezelf te halen voor een goed leven tussen andere goede burgers.” Maar dat verheven idee gaat voorbij aan het ontstaan van het onderwijs, zoals wij dat nu kennen. Laten we daarvoor teruggaan naar het Pruisen aan het begin van de 19e eeuw.

Lees het volledige artikel in Educare magazine (pdf)

'Scholen? Weapons of mass instruction!'

Onderwijs, veel wordt er over gepraat en geschreven, maar waarom het
onderwijs is zoals het is blijft vaak buiten de discussie. Wat is het
doel van scholing? Waarom is er überhaupt onderwijs? De Volkskrant
kopte onlangs: “Kind haalt diploma sneller, maar weet niet méér”. Zou
er misschien iets moeten veranderen? En, niet in de laatste plaats:
wat is de rol van de overheid in dit alles?

Tijdens een symposium in Zeist werd eind vorig jaar gesteld:
Het gaat niet goed met het onderwijs in Nederland. Van alle kinderen heeft 68% stress-verschijnselen, en 10% een burn-out. Elk jaar lopen meer dan 60.000 jongeren weg van school, en dagelijks doen 40 jongeren een poging tot zelfmoord. Met de leraren gaat het niet veel beter: liefst 13% wordt psychisch ziek van de werksituatie. Ook steeds minder jongeren kiezen voor de PABO. Is er sprake van een crisis in het onderwijs? Zo ja, hoe lossen we deze dan op? Kortom, heel veel vragen.
In Zeist werd daarom reikhalzend uitgekeken naar sprekers als Jos Verhulst (leraar en publicist), Bram Moerland (filosoof), Vincent Loosjes (onderwijs-jurist), Jaap Peters (organisatie-adviseur en auteur) en vooral John Taylor Gatto. Deze laatste spreker uit Amerika met 30 jaar onderwijservaring op (achterstands)scholen in New York gold als hoogtepunt vanwege zijn prikkelende betogen in kranten en tijdschriften, en ook door boeken als Dumbing Us Down en The Underground History of American Education.

Lees het volledige artikel in Frontier magazine (pdf)

Over een turropreker, een gehaktmolen en de arrogantie van de macht

Op verjaardagen, feesten en partijen hoor je van alles, bizarre prietpraat en zo. Je kunt er ook allerlei mensen tegenkomen. Zo ontmoette ik een turro-preker (=??) Komt niet voor in de kerndoelen; niémand hoeft dus te weten wat dat is, een turro-preker, terwijl het toch wel eens handig is als er iémand was die iets wel weet. "Last van voorschriften?" vroeg ik. Toen brandde hij los! Hij bleek caravans te verhuren op Franse campings. Om die campings veilig te maken golden er sinds kort voor heel Frankrijk dezelfde regels.

Lees het volledige artikel

Door Jos Verhulst

Harry Mulisch schijnt ooit eens te hebben gezegd: “Er zijn geen mensen, doch alleen mannen en vrouwen”. Hij had met meer recht kunnen zeggen: “Er zijn geen mensen, doch alleen volwassenen en kinderen”. Deze bijeenkomst illustreert dit. Hier zijn geen kinderen. Volwassenen komen bijeen en hebben het over kinderen. Meteen komt iets bijzonders aan het licht. Volwassenen hebben onvermijdelijk grote macht over kinderen. Volwassenen beslissen over opvoeding en onderwijs. Een grotere verantwoordelijkheid is nauwelijks denkbaar.

Lees het volledige artikel

Fijn dat je erbij was afgelopen woensdag 14 november! En ook als je er niet bij was – lees dan vooral deze mail en informeer je op onze website over de ontwikkelingen!

We mogen terugkijken op een bewogen woensdag met z’n allen – het symposium ‘Waarom Onderwijs’ waar de basisaannames over onderwijs ter discussie lagen en de basisvráag – ‘waarom eigenlijk’? centraal stond was een groot succes. Er zijn banden aangehaald en plannen gesmeed. Nog lang bleven diehards napraten met John Taylor Gatto en Jaap Peters; en vele deelnemers gaven positieve reacties. Bovendien resulteerde het geheel in persaandacht op niveau: woensdag een radio-interview op Radio 1, en donderdag 15/11 met een prominent artikel over Gatto in NRC, De vraag staat op de kaart!

Hoe nu verder? Daar zijn we ons op aan ’t beraden. Dát we verder gaan en dat we alle mensen die daarvoor open staan, graag bij betrekken, moge duidelijk zijn.

Woensdagmiddag is afgesproken dat we op redelijke termijn een werkconferentie gaan beleggen – we denken aan maart 2008. Ruim 20 symposiumdeelnemers hebben hun actieve hulp toegezegd bij de realisatie van deze vervolgconferentie – waarvoor dank! Jullie ontvangen hierover snel nader bericht.

Daarnaast willen we de banden met onze partners aanhalen: de Baak, Pentascope, DeLimes en Ondernemerschap NU uitdiepen en versterken. En wellicht deze kring verder uitbreiden zodat we een stevig fundament kunnen bouwen voor de zo broodnodige transformatie van ons onderwijs.

Hou deze website in de gaten voor de ontwikkelingen en zonder tegenbericht houden we jullie ook per mail regelmatig op de hoogte. En uiteraard zijn jullie ideeën, suggesties en actieve inzet van harte welkom.

Tot zover, tot spoedig,

Peter Hartkamp
‘Waarom Onderwijs’